Sanktuarium NMP Lelowskiej

Strona główna » Przewodnik » Zabytki i przyroda » Zabytki sakralne » Sanktuarium NMP Lelowskiej

wielkość tekstu: A | A | A

Kościół parafialny św. Marcina w Lelowie wzniesiony został w XIV w. przez Kazimierza Wielkiego. Król nadał zresztą osadzie (około 1340 r.) prawa miejskie oraz obwarował ją murami obronnymi. Po trzech wiekach świątynia uległa pożarowi - w 1638 r. Została wówczas odbudowana i gruntownie przekształcona. Pierwotnie, w nieistniejącym do dziś kościele franciszkańskim w Lelowie, w głównym ołtarzu znajdował się obraz Matki Bożej Pocieszenia, otoczony wielką czcią przez miejscowych oraz przybywających nawet z daleka pielgrzymów. Kult Matki Bożej utrwalili franciszkanie, zakładając funkcjonujące tutaj w drugiej połowie XVIII w. Bractwo Matki Bożej Pocieszenia. Rząd carski w r. 1819 skasował klasztor, czego następstwem była także rozbiórka kościoła klasztornego - dokonywana stopniowo do 1868 r. Sam ołtarz z cudownym obrazem przeniesiono ok. 1831 do kościoła parafialnego, gdzie nadal rozwijał się kult maryjny. Już 3 września 1939 r. pod Lelowem znaleźli się Niemcy, tocząc w tutejszych lasach bitwę z wycofującym się wojskiem polskim.

Hitlerowcy rozstrzelali w Lelowie 16 cywilów oraz dokonali licznych podpaleń. Pod wieczór 4 września niemieccy okupanci postanowili spalić zabytkowy kościół, tak, by zgorzało w nim wszystko, czego nie zdołano wywieźć, a więc także obraz Matki Bożej. Spalono kościół, jak również demonstracyjnie podpalono XVIII-wieczny krucyfiks. Czterech mieszkańców, którzy nie chcieli wykonać polecenia podpalenia krzyża, zostało zamordowanych. Byli to Ignacy Trenda (dziś będący kandydatem na ołtarze), Jan Ilczuk, Władysław Filewski i Stanisław Brodziński. Pomimo podpalenia przez Niemców, rzeźba Ukrzyżowanego w cudowny sposób ocalała. Dziś znajduje się w prezbiterium kościoła. Świątynię w latach powojennych odbudowano. Namalowany nowy obraz Matki Bożej poświęcony został w 1948 r. w Krakowie, a następnie przeniesiony w uroczystej procesji do Lelowa. Rok później na obrazie zawisły korony.

Główne uroczystości: 16 lipca

 

czytano: 257 razy

autor: jura.info.pl

data dodania: 2018-02-07 09:06:17

Formularz zapytaniowy

Ciekawostki

  • Długość pasma Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, ciągnącego się od okolic Wielunia do Krakowa wynosi 160 km, przy średniej szerokości nie przekraczającej 20 kmdalej 
  • Najbardziej reprezentatywną częścią Jury Krakowskiej jest Płaskowzgórze Częstochowskie. Jedną z cech tego obszaru jest występowanie bezwodnych dolinek, wśród których najpiękniejszą jest bez wątpienia Dolina Wiercicy ze źródłami Zygmunta i Elżbietydalej 
  • Budowę Wyżyny Krakowskiej południowej charakteryzuje występowanie równoleżnikowo przebiegających rowów i zrębów tektonicznychdalej 

Pozostań z nami w kontakcie

Zarejestruj się w naszym newsletterze, aby otrzymywać informacje o aktualnej ofercie i wydarzeniach.

Zamek Smoleń
Wzgórze Kromołowiec
Zamek Ogrodzieniec
Ojcowski Park Narodowy
0 lat
0 gmin
0 kilometrów szlaków
0 polubień
Facebook
Instagram

Związek Gmin Jurajskich
pl. Wolności 42, 42-440 Ogrodzieniec

tel.: 32 673 33 64 | 32 673 37 98
e-mail: biuro@jura.info.pl

  • IMG_9120
  • IMG_9085
  • IMG_1252
  • IMG_6179
  • DJI_0083
Wyżyna Krakowsko-Wieluńska, potocznie zwana po prostu Jurą, stanowi fragment rozległej Wyżyny Śląsko - Krakowskiej. Długość pasma ciągnącego się od okolic Wielunia do Krakowa wynosi 160 km, przy średniej szerokości nie przekraczającej 20 km (na północy - do kilku km, w rejonie Krzeszowic - 40 km). Na zachodzie Jura sąsiaduje z Wyżyną Śląską i Kotliną Oświęcimską, od których oddziela ją (miejscami wysoki) dochodzący do 100 m próg denudacyjny (zwany również kuestą, której jeden stok jest długi i łagodny, natomiast drugi bardzo krótki i stromy).
Poleć stronę
Wypełnij formularz polecający nasz serwis WWW
Formularz zapytaniowy
Wypełnij formularz kontaktowy
Opinie
Dodaj wpis
Zobacz wpisy
Wersja mobilna