Kościół sw. Wawrzyńca w Cynkowie

Strona główna » Przewodnik » Zabytki i przyroda » Zabytki sakralne » Kościół sw. Wawrzyńca w Cynkowie

wielkość tekstu: A | A | A

Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca w Cynkowie został zbudowany w XVII w. Co dość rzadkie, znamy nazwisko budowniczego – był nim cieśla, Walenty Ruray z Pyskowic. Drewniany budynek wzniesiono w szczególnej konstrukcji: sumikowo-łątkowej. Na terenie województwa śląskiego tylko właśnie w Cynkowie możemy spotkać kościół zbudowany w taki sposób. Ściany i dach obito gontem. Nad dachem wznosi się blaszana sygnaturka.

Cynków, niewielka wioska, leży kilka kilometrów na południowy zachód od Koziegłów. Pierwsza wzmianka w źródłach historycznych o Cynkowie pochodzi z XIV wieku – wspomina się w niej o istnieniu tutaj sołectwa. Na początku XV wieku ponownie pisze się o miejscowości, przy okazji umowy kupna–sprzedaży półtora łana ziemi. W latach 40. XV stulecia terytorium, w skład którego wchodził też Cynków, posiadające stolicę w Siewierzu, zostało sprzedane przez Piastów śląskich biskupom krakowskim. W ten sposób powstało księstwo siewierskie, podlegające hierarchom kościelnym aż do 1790 roku. Przez stulecia Cynków należał administracyjnie do parafii w Koziegłowach. Dopiero w 1977 roku powołano do istnienia samodzielną parafię cynkowską. W 1995 postawiono nowy kościół, pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Polski. Największym skarbem Cynkowa jest nieduża, drewniana świątynia pod wezwaniem św. Wawrzyńca. Odnajdziemy ją nieco oddaloną od wsi, przy drodze do Koziegłów, w otoczeniu starych drzew, za kamiennym murem. Budowla powstała w 1631 roku, dzięki umiejętnościom cieśli z Pyskowic, Walentego Ruraya. Kościół jest orientowany, wzniesiony przy zastosowaniu szczególnej konstrukcji sumikowo-łątkowej. To jedyny taki przypadek w województwie śląskim. Ściany są wzmocnione lisicami. Nawa jest szeroka, lecz krótka; węższe prezbiterium zostało zamknięte trójbocznie. Dach jest dwuspadowy. Nad nawą umieszczono sygnaturkę z latarnią i baniastym hełmem z blachy. Od strony zachodniej dostawiono małą kruchtę. Dach i ściany obito gontami. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na interesujący portal pomiędzy kruchtą a nawą, a także ołtarze z zabytkowymi figurami i obrazami. Kościół św. Wawrzyńca znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.

czytano: 77 razy

autor: jura.info.pl

data dodania: 2018-02-07 08:36:41

Formularz zapytaniowy

Ciekawostki

  • Długość pasma Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, ciągnącego się od okolic Wielunia do Krakowa wynosi 160 km, przy średniej szerokości nie przekraczającej 20 kmdalej 
  • Najbardziej reprezentatywną częścią Jury Krakowskiej jest Płaskowzgórze Częstochowskie. Jedną z cech tego obszaru jest występowanie bezwodnych dolinek, wśród których najpiękniejszą jest bez wątpienia Dolina Wiercicy ze źródłami Zygmunta i Elżbietydalej 
  • Budowę Wyżyny Krakowskiej południowej charakteryzuje występowanie równoleżnikowo przebiegających rowów i zrębów tektonicznychdalej 

Pozostań z nami w kontakcie

Zarejestruj się w naszym newsletterze, aby otrzymywać informacje o aktualnej ofercie i wydarzeniach.

Rejestrując się w newsletterze wyrażasz zgodę na przetwarzanie wprowadzonych danych (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.97 o Ochronie Danych Osobowych, Dziennik Ustaw Nr 133 Poz. 883 z późniejszymi zmianami)

Zamek Smoleń
Wzgórze Kromołowiec
Zamek Ogrodzieniec
Ojcowski Park Narodowy
0 lat
0 gmin
0 kilometrów szlaków
0 polubień
Facebook
Instagram

Związek Gmin Jurajskich
pl. Wolności 42, 42-440 Ogrodzieniec

tel.: 32 673 33 64 | 32 673 37 98
e-mail: biuro@jura.info.pl

  • IMG_9120
  • IMG_9085
  • IMG_1252
  • IMG_6179
  • DJI_0083
Wyżyna Krakowsko-Wieluńska, potocznie zwana po prostu Jurą, stanowi fragment rozległej Wyżyny Śląsko - Krakowskiej. Długość pasma ciągnącego się od okolic Wielunia do Krakowa wynosi 160 km, przy średniej szerokości nie przekraczającej 20 km (na północy - do kilku km, w rejonie Krzeszowic - 40 km). Na zachodzie Jura sąsiaduje z Wyżyną Śląską i Kotliną Oświęcimską, od których oddziela ją (miejscami wysoki) dochodzący do 100 m próg denudacyjny (zwany również kuestą, której jeden stok jest długi i łagodny, natomiast drugi bardzo krótki i stromy).
Poleć stronę
Wypełnij formularz kontaktowy
Formularz zapytaniowy
Wypełnij formularz kontaktowy
Opinie
Dodaj wpis
Zobacz wpisy
Wersja mobilna